Bebeğin gelişmesini, değişik çağlarda yabancılara olan davranışlarından anlayabilirsiniz. Meselâ, doktorun odasında şöyle olabilir: iki aylık bir bebek doktoruna pek aldırmaz. Masanın üstünde yatıp doktor tarafından muayene edilirken, doktorun omzunun üstünden durmadan annesini seyreder. Üç aylık bir bebek, doktorun en büyük eğlencesidir. Doktorun her gülümse­yişine karşılık verir ve ona sesler çıkartır. Ama beş aylık olunca değişir. Yabancı biri yaklaşırken sakinleşir. On hatta yirmi daki­ka yabancıyı sakin bir şüpheyle süzer. Sonra karın hızla inip kalkmaya başlar. Birden bağırır. O kadar sinirlenmiştir ki, mu­ayene bittikten sonra bile uzun müddet ağlar. Bu, bebeğin tanı­madığı her şeyden korktuğu hassas bir devredir. Misafirin şap­kasından, hatta babasının yüzünden bile korktuğu zamanlar olur. Bu davranışın sebebi belki de artık tanıdıklarıyla tanıma­dıklarını ayırabilmesidir. Eğer altı aylık bebeğiniz yabancılar­dan ve yabancı yerlerden korkuyorsa, yeni gittiği yerlerde tanı­madığı kimselerin ondan biraz uzakta durmalarını rica etmeniz iyi olur. Kısa bir zaman içinde babasını tanıyacaktır.

Sekizinci ayla on birinci ay arasında çoğu bebek, bütün ya­bancılara olduğu gibi doktorlarına da güleryüz gösterirler. Şim­di, yeni yüzlerden ziyade yeni eşyalarla ilgilenmeye başlamış­lardır. Ama bir yaşına gelince her şey değişir. Bana kalırsa en korkulu çağ on üçüncü aydır. Bu çağdaki çoğu bebek, doktorun yaklaştığını görür görmez annelerine sığınmak isterler. Şiddet­le ağlayıp yüzlerini annelerinin göğsüne gömerler ve arada bir ateş saçan bakışlarla, annelerinin omzunun üstünden doktora bakarlar. Muayene biter bitmez ağlamalarını kesecekleri mu­hakkaktır. Neşeyle muayenehanenin eşyalarını gözden geçir­meye başlarlar. Hatta doktorla arkadaş bile olurlar.

Kaynak : Bebek bakımı ve çocuk eğitimi  - Dr. Benjamin Spocks

 

Yorumlar (0)

Henüz buraya yapılmış bir yorum yok

Yorum yapın

  1. Konuk olarak yorum yapılıyor. Hesap açın ya da var olan hesabınızla oturum açın.
Ek Dosyaları (0 / 3)
Konumunuzu Paylaşın